mañan

Recordo o sorriso cando pensei

Que sería unha gran idea

Emocióneime pensando na reacción

Ó ver a sorpresa que levaba gardando

Celoso de da calqueira información 

Soñaba con ese día

Que nunca chegou 

Nun día dous anos desde día

Que saltou o calendario

Coma se non existira

Oculto entre sangue e pastillas

Soterrado no meu recordo 

Queimado polo lume 

Iso quedou da miña alegría

Cinzas irreconstruibles

E preguntas 

Moitas preguntas

Para ti

Que nunca puiden formular

Terei que vivir sen resposta

Como hei de vivir sen ti

Só é triste

Iso son eu

Iso serei por sempre

Por culpa miña e por culpa de todos 

Soñaba con día da sorpresa e o día da viaxe

Ese coche que nunca arrancou ó sur

Mais nunca

E nunca máis arrancará 

Que mal día aquel que soñei 

Que pensei que me querías 

Malo o día seguinte, pois tiveronme que espertar

Do doce soño que vivía

Sen sufrimento nin recordos

Baleiro de contido

Desaparecido

Que desagradecido son

Con quen me salvou a vida

Gran traxedia repetida tres veces

E tres veces frustrada

Ó final non teño dereito algún 

De ningún tipo