Poemario funcional.

 Non recordo quen foi o que iniciou a secuencia Nin as letras das cancións Que cantabamos Vivo nunha cómoda amnesia  Que forma unha parede Entre o que son e o que sinto E aló no risón estou eu Fitando pras estrelas Do meu teito O meu dereito A observar Respirar Lembrar Non recordo ben Máis sei ben Quen é  Que me fai vivir Sei amar E nalgún lugar Chegarei  Amarei de volta A quen teño que amar Obriga xusta do destino Non hai desafío Non hai afrenta Só recordos rotos E pensamentos febres E amor O amor prevalece Porriba das ruinas Porriba de min Preciso só tempo Tempo para descansar E voltarei amar Prometollo Prometocho Amarei A quen deba amar E amarei de volta A quen amo Amor Difícil sentimento O mundo é maior Do que podes entender Inmensidade insólita Ruído insular Preto das pesquisas Chegarei a dar Co aquel que espera Unha última charla Un último champán Antes de morrer Antes de chorar Hai que celebrar Repouso no niño desta grande árbore Espero a chegada do vermello l...

 Baixo  Atopo A influencia do mar No sentir das estrelas

 Boto en falta a sincronía arritmica Do respirar profundo dos nosos corpos Axitados nunha voráxine de hormonas Ou relaxados no descansar diário Boto en falta o reflexo deformado Nos ollos de infinito sentir Facendo da miña imaxe terrorifica Un cadro impresionista cheo de cor Boto en falta o ruído armonioso Do cruce de voces dispares Cada quén coa sua opinión  E tantas veces igual Boto en falta en fin Boto en falta o amor Boto en falta a costume Boto en falta a sorpresa Bótote en falta a ti É norma imposta non recordar en voz alta os nomes daquelas xentes que non queren ser nomeadas. Mais non puiden evitar que permeara neste poema a túa existencia. O Amor vainos esnaquizar outra vez.

 Costumo esquecer as cousas Imaxes e momentos Esvaran da eternidade da memoria  Pra cair no océano infinito De cando en vez saio ó mar Procurando unha captura grande Que me alimente un día máis Poderían chamarme mestre pescador Sempre atopo presa Ou será que ela da comigo

 A primeira rompe o silencio Abre o apetito de preguntas Cun leve e agradable mareo Mente e alma inda xuntas  A segunda intenta ser Pretende mover o inamovible Conseguir o imposible Nun absoluto fracaso A terceira quebra o ser Éxito absoluto Sobre a súa predecesora Chave que abre as portas Inhibidora de almas Lévame contigo Ó son só ou consigo Dun marchito instrumento soa musica impecable na alma Ritmos inadecuados e placenteros Fin das excusas  Para non sorrir Atopo alivio  Nesta confiable inestabilidade Desexo non voltar xamáis  Máis sei que hei de volver  E cando o faga Espertei A seguinte dose

Rochas moen a mente Pulsacións? Correcto  Inequívoco Morto Teño medo deste mundo sen sentido Deste corpo inerte que me observa Camiño do paroxismo e da quinta esencia Camiño da descomposición  Quen es ti? Son eu pois un morto, non o ves? Un cadábre hinchado e putrefacto A deformación macabra e natural Do que outrora foi vida Son pois o que todos seremos Son eu e son ti Voz ronca e afogada que me chamas Arrancando en min escuros pensamentos Non coñezo o teu pasamento Só coñezo o medo que me dás Mandíbulas batentes Sen rigor mortis. Por que ris de min que non fun quen Aqueste escarnio sen motivo? Eu morrín xa en vida Non me mostras nada novo Por que hei de terte medo? non temes de min o silencio Temes de min o eterno A estancia prolongada  Neste lúgubre cuarto O reflexo infinito  Nos meus ollos carentes de vida E fas ben en temer ........................................................

Marca definitoria No meu brazo desnudo Sempre presente Coma os fascistas de antaño  Pero mexando sobre eles E medrando Cara un mundo iracundo Que devolve a mirada Lonxe de min Forte e resistente Fonte de amor e vida Segue adiante Constrúe onde pasa Conexións imborrables Sexa ou non decisión Difunde  Extende Existe  Para mín iso chega

 Deixa levar na marea Os agudos inauduibles Os baixos graves chegan do fondo Das tebras que agochan  Un mundo inimaxinable Recorre as augas en paz Non ofrezas resistencia Sons indescriptibles son amigos Berros insondables desesperados Procura neles Confort