Un paso atrás.
Unha ollada fugaz veleu mil palabras Un vento frio que conectou por un momento As alonxadas mentes outrora unha. Destino truncado ter pasado pola cidade Que veu nacer o noso o amor Que veu morrer a miña mente Boto en falta as palabras que nunca dixen Os berros desgarradores case inhumanos Os insultos As queixas Boto en falta o que non foi. Vivo entre as reixas Que afogan os espritos Sen quen me dar a mano Pra romper xuntos o dique E ser por fin o que son Maldigo a cidade de Vigo. Maldigo ós férreos indolentes, maldigo o día e a hora na que me atopei conmigo. Maldigo o cruel destino. Deu marcha atrás uns días, chegando a tempo. Ó derradeiro día da miña vida. Máis só será un intento. Cobarde pra vivir, cobarde pra quitar a vida.