Ohne dich

A aréa inda mancha meus pés

De correr tras de ti descalzo 

mantendo día a día a fé

Dalgún día dequeizais alcanzar

A rodearte co meu ser 

E ser de volta un só 

E tirar esta capa de pó

Que me consume a pel

Se puidera darte un bico

Se puidera

Un último álito compartido

Antes de marchar

Se puidera sequera verte

Se puidera

Cegar coa luz da túa presencia 

Antes de afogar

Ás de algodón me sobrevoan

Estou tan lonxe de alcanzarte

Tanto coma de olvidarte

Non, miña memoria pode romper

Miña mente pode enlouquecer

Pero nada borrará teu recordo

Miña pel segue acostumada

A rozar o aterciopelado teu

Se puidera viaxar atrás

Se puidera

Onde todo eu rompeu

Antes de chorar

Se puidera entoar a canción 

Se puidera

Sen que miña gorxa colapse

Antes de voltar

Pero nada borra teu recordo

Pel con pel eramos un

Agora somos menos de dous

Se puidera falar contigo

Se puidera

Pedir perdón polo dano cometido

Antes de saír

Se puidera comprender

Se puidera

Entender o plan mestre

Antes de perder

Se puidera encher de forza

Se puidera

Cometer a temeridade

Antes de morrer

Se puidera

Ohne dich kann ich nicht sei

Ohne dich