tan só habías de esperar, ou non

Vagamente sinalaches o lugar

Eu ía decidir o tempo

Encherme de coraxe e subir

Gabeando pedra a pedra.

Máis caín polo camiño

Unha vez tras outra

Máis ti sinalaba

Eu debía de chegar

Non era máis fácil aprender da caída?

Sorprendernos rindo da desgraza

E elexír un monte distinto,

Ou se cadra unha chaira?

Non era máis doado deixar de sinalar?

E falar das pedras superadas

Olvidar as que quedaban por superar?

Pero ti sinalaba e eu caín unha vez

E outra

E outra

Cada vez máis fondo

Baixo teus pés

E onde esperaba unha man

Topei o dedo índice

Aliñado coa pena máis alta

Pode que chegará un día a conseguir

Semellante proeza do alpinismo

Ou pode que morrera na caída 

Máis sinalaches unha última vez

E marchaches cara arriba

Onde eu non podía alcanzar

Rozar a man salvadora

O único xeito de conservar

Miñas ganas de subir

Ou Sequera de baixar

Pra non ter xa nada

Dabondo fixeches pois

Grazas por todo

E grazas por nada