diagnóstico tardio

Onde estarás ti? 

Cando meu corpo rache

E non palpite máis meu corazón 

E camiñe direito á luz abrasadora

Que será de min?

Terei lugar onde chegar

Será acaso tempo de cambiar

Que cheirarei por última vez 

Afrontareino sen medo?

Ou temblarei cando meus ollos paguen

Terei oportunidade dunhas últimas verbas 

Ou ben Sequera ti as vas escoitar 

Demostrarei dunha vez que eu tiña razón 

Ou cairei na doce iñorancia unha última vez?

Será logo un alivio saber o final

Por cedo que sexa

Inda que este mal

Acariciarei ás que me aman

Inda que sexa na infinita distancia

E ti estarás entre elas 

E tras de min un regueiro de caos

De vidas destruídas pero tamén

Do máis sincero dos amores

Recordasme?

Recordas como eramos?

Estarás preto cando o requira?

Ou incumplir as a última das túas promesas?

Se ben non teño diagnostico definitivo cheira todo a un final anunciado e pronto. O peor de todo non é a incertidume nin a soidade que me espera nun momento tan tráxico. O peor é que levo moito dexexandollo.