chegados a este punto

Fun vítima da esperanza

A maior das farsas

Que che fai aguantar

Obriga a soportar

As dores máis inenarrables

As máis duras humillacións

E pra que?

Pra diversión dos sen corazón 

Que disfrutan vendonos cair unha vez e outra

Estoupan en felicidade cando un de nós di:

Desta vai a vencida

Vencida está a historia ós seus designios

Esperanza

De que me sérve

No teu nome cometeronse os peores pecados

Exiselo todo a cambio de nada

E nada é o que son eu por ti

Sinto envidia daqueles que

Golpearon a parede ate derrubada

E saíron desta vida polos seus propios medios

Eles foron valientes

Non coma min

Que son cobarde

E inda espero ó que non vai chegar

Así son eu