Penúltima dose


Non volvas á realidade 

Deixate levar pola droga 

Que suxeita este intre


Mola moverse coma un robot

Mentres o mundo se desmorona

Sen sensibilidade ninguna ante as inxustizas 

As pintadas sonoras infinitesimais

Absorbenme cara elas

Véxome arrastrado cara o lugar 

Onde debo estar

Mais non onde quero

Choro só eu ou só son so...


Pero estou aquí 

Fronte a ola españolizadora

Que intenta por tódolos medios

Correxir meus escritos 

Coma se fose castelán 

Que desvergoña 


Intre intranquilo 

Desta miña composición 

Mentres berra o mundo

"Mazón o paredón" 

Eu atópome fóra

Sustituíndo o sofremento

Por unha triste melodía

A cada quen e cada día 

Pra olvidar os nomes propios

E os momentos de felicidade

E mesmo aquela que rima

Nesta tonalidade infantil

Daquel que nunca o ía intentar

Que inda soña con ser

Aquel que comparte existencia

Co nome en rima daquela verso

Máis non creo que chegue lonxe

Tendo en conta a distancia

Quedarei  a medio camiño 

Inmerso na miña iñorancia 

Atrapado entre o pan é o viño


Quen son eu?




Comentarios

Publicacións populares deste blog

Declaración

Ela