Non hai final feliz, tansó un final

 Esta noite non é calqueira

A efemeride perdida só lembrada por min

Marca o ritmo dos sucesos 

A través das marcas que forman meu corpo

Dende nacemento ate morte

Olvidei crer en nada máis que en ti

Deixei todos os ovos no resto

Sen decatarme da sabotaxe premeditada

E cando todo tomou forma ante min

Lonxe de entender e aprender

Enlouquecín

E dende entón esquezo máis e máis

Meu nacemento é un misterio

Meu presente unha incógnita

O que hai polo medio son sensacións fráxiles

Reclamadas máis aló de min

Onde non poden ser vividas

Cedo olvidarei este día

Olvidarei os momentos bos

Que tanto quería conservar

Esquecerei os momentos malos

E todo o que tiñan que ensinar

Que dequedaei coa dor de non voltar recordar

Nen Sequera este día. O día que fun libre por vez primeira

Ou o día que fun escravo para toda a éternidsde

Amar ano

Mais non son amado

Nen merezo selo

Meu suno é o do espectro

Que sufre sen saber o motivo

Condenado ó olvido absoluto

Da calida morteq

Sei ben que ás veces les algún destes contidos

E como o sei sei ben que non fan sentir nada

No teu frio corazón xa non ten cabida

Piedade nin nostalxia, nin amor nin ternura

So odio

Ese sentimento é o que provoca

E quizais o que merezo

Pero quizais as consecuencias e

Son moi elevado prezo

Que eu non poderei pagar

Renuncio a soñar nun mundo bo

Renuncio a intentar cambiar o inamovible 

Renuncio a esperar piedade

A abandoar as soidades

Renuncio ó amor que hai dentro miña

Renuncio a todo

Renuncio á miña vida

Este é o final manifesto. Esperable e esperado.

Por todos.

Mais moreerei con medo e non menos dúbida

Loitando contra a reacia esperanza

De voltar a ser contigo un soño

Por roto que este estexa

Adeus, deixo en herencia 

Todo aquilo que poseo

A aqueles que non me apuñalaro2

E deixo meus versos libres. 

Para o amor derradeiro non correspondido