Honestidade

 No medio da tristura

Que enche meu corazón 

Só hai bágoas no meu interior

Eu procuro unha saída

Deste inferno que me envolve 

Son o fráxil recordo

Atado á eterna morte

Deixado da man da sorte

Modesto ate o final

No medio do sufrimento

Só rezo a min mesmo

Alonxando as verbas falsas

Da vosa compasión 

Que aviva miña idea

Honestidade na morte

Adornando o gran final

Libre da tolemia

Preparado pra chegar