Filos brillantes

 Hoxe volvín facerme dano

E topei que inda sangro

O corazón segue bombeando

E inda así síntome morto

Boto o vao no espello

Escribo nel un nome

Que non debo falar

Nin dicir que o recordo

Que son agora eu

Dimo ti que xa non estás

En que me convertin

Todos os que eu quero

Marchan pra non volver

Cedo estarei só 

Coa compañía do recordo

E entón como vai meu alito

Nubrar superficie algunha

Apartarei todo estorbo

E profundizarei na ferida

E se entón sego vivo

Marcharei como a cinza

Nun vento forte e violento

Onde non me atopen máis nunca

E non se escoite este tormento

Entre as estelas do tempo

Desapareceran os sentimentos

E eu con eles

E será o fin Por fin

O dado polo recibido.