Estímulo

 A primeira rompe o silencio

Abre o apetito de preguntas

Cun leve e agradable mareo

Mente e alma inda xuntas 

A segunda intenta ser

Pretende mover o inamovible

Conseguir o imposible

Nun absoluto fracaso

A terceira quebra o ser

Éxito absoluto

Sobre a súa predecesora

Chave que abre as portas

Inhibidora de almas

Lévame contigo

Ó son só ou consigo

Dun marchito instrumento soa

musica impecable na alma

Ritmos inadecuados e placenteros

Fin das excusas 

Para non sorrir

Atopo alivio 

Nesta confiable inestabilidade

Desexo non voltar xamáis 

Máis sei que hei de volver 

E cando o faga

Espertei

A seguinte dose