Un paso atrás.

Unha ollada fugaz veleu mil palabras

Un vento frio que conectou por un momento

As alonxadas mentes outrora unha.

Destino truncado ter pasado pola cidade

Que veu nacer o noso o amor

Que veu morrer a miña mente

Boto en falta as palabras que nunca dixen

Os berros desgarradores case inhumanos 

Os insultos 

As queixas

Boto en falta o que non foi.

Vivo entre as reixas

Que afogan os espritos

Sen quen me dar a mano

Pra romper xuntos o dique

E ser por fin o que son

Maldigo a cidade de Vigo. Maldigo ós férreos indolentes, maldigo o día e a hora na que me atopei conmigo. Maldigo o cruel destino.

Deu marcha atrás uns días, chegando a tempo. Ó derradeiro día da miña vida. Máis só será un intento. Cobarde pra vivir, cobarde pra quitar a vida.