Aguantar

Permanezo quedo no sitio

paralizado na trampa infalible da miña vida

as pernas atadas polo fio da dor e da tristura

non podo moverme

non podo falar

somente podo escoitar

cheirar

sentir

o peso inamobible do meu destino

que presiona no meu peito

sen piedade

sen permiso

rompeme as costelas 

cortame a respiración

con dificultade sobrevivo á falta de aire

miña mente esta rota e nela todo

todo en tebras grises

que non deixan ateibar

as cores do mundo que me rodea

somente estou eu e o mundo

ó meu redor

espero.