Tres días tarde

Procurei chegar con tempo

deixar fora o divertimento

os anacos baleiros de contido

esmagados nos papiros brancos

que esperan á tinta prometida

E cada vez máis e máis lento

coma a ave tranquila pousada

mentres as compañeiras migran

cara o cálido sul lonxe do inverno

fica aquí esquecida delas.

Chego tarde coma sempre

sen escusa adecuada ou xusta

soamente tarde coma as palabras

que puiden dicir antes

e que igual chegaron na preguiza

Chego tarde e xa non quero

chegar máis tarde coma sempre

mais vou máis e máis lento

á deriva no mar do tempo

Chego tarde e xa non quero

E no novo día prometo

e non cumpro unha vez máis

pero prometo outro dia e quizais

desta sexa a derradeira

desta penso chegar.