Bosquexos de soños nun maio de vran

Achegámonos sos

ós soños procurados

perdurados no tempo

polo conxunto sinxelo

do colectivo par

e rematar o tempo

de bogar sen forzas

das ondas do mar

que pulan por nos

cara o final

do infinito espazo

que separa o abrazo

que xunte nosa loita

nun complexo roar

de ventos fortes

que rompen as rochas.

A procura da ponte

que achegue as raíces 

que xonguen a nos

o devenir derradeiro

profetizado no ceo

das nosas esperanzas

Non ser máis nós sos

ser libres xuntos

ceibes nun mundo novo

un mundo de dous.