a vía final

Cal foi o momento que perdín

Miña última palabra, 

Miña oportunidade final

E que fixen con ela

Pra min é un misterio

Cheo de suposicións vagas

É unha sentencia segura 

Cagueina 

Tan forte como se pode cagala 

Se puidera volver atras e falar

Antes de morrer para ti

Diría che que é o que hai

E que sería de ti e eu?

Dequeizais houbera comunicación 

Pero mostreiche o meu máis débil ser

O peor de min mesmo

E con iso marchaches

Sen descolgar máis o teléfono

Cortando as liñas que nos unían

Máis queda unha por cortar 

Unha vía segura e directa

Que non vou revelar

Será miña liña secreta

Que non teño o valor de usar

E menos de con ela terminar

Cortar para sempre o que nos une

Simplemente non teño valor

Non teño honor

Sintollo

Se algún día sucede

Non mo teñas en conta

Por favor

Como derivan meus poemas en diálogos

Monólogos sen rima nin estética 

Unha lírica raquítica anticientifica 

Nada do corazón 

Desta obsesión que teño

Quen sabe se terei un último destello

E estoupo en luz vermella

E me poidas mirar 

Aló onde estexas